TopanTalks

विचारप्रवर्तक ‘फास्ट’ काल बऱ्याच वर्षांनी पुन्हा एकदा ‘डोंबिवली फास्ट’ बघितला. रात्री साडेबारा वाजताच्या शांततेत सुरू झालेल्या पिक्चरच्या सुरुवातीला असलेल्या मोन्ताजमुळं बाहेरची शांतता अंगावर आली. पूर्वी पाहिला होताच. पण प्रत्येक वेळी एखादी कलाकृती बघताना ती नव्यानं पाहिली जाते. कालही तेच झालं. माधव आपटेचा (संदीप कुलकर्णी) मोनोलॉग, इन्स्पेक्टर अनासपुरेंचे (संदेश जाधव) मधले मधले डायलॉग जास्त विचार करायला लावणारे ठरले. अनासपुरेंचे बॉस (नाव आठवत नाही) आणि केशव जोशी (चंद्रकांत गोखले) यांच्या वाक्यांमुळं २००६ सालचं असलेलं वास्तव आजही बदलेलं नाही हे जाणवलं. ज्यांनी हा सिनेमा अजूनही बघितला नसेल आणि ज्यांना आता नक्की काय झालं होतं ते आठवत नसेल, त्यांच्यासाठी थोडक्यात स्टोरी सांगतो. माधव आपटे हा कनिष्ठ मध्यमवर्गीय मनुष्य मुंबईस्थित एका बँकेत अधिकारी. सुसंस्कृत आणि सुशिक्षित असलेल्या माधवला त्याच्या आजूबाजूला वावरणाऱ्या माणसांच्या नसानसांत भिनलेला भ्रष्टाचार सहन होत नसतो. त्याची बायको अलका (शिल्पा तुळसकर) एक सर्वसामान्य गृहिणी. दोन्ही मुलांना आणि सध्याच्या कलियुगात कालबाह्य होत जाणाऱ...

कौतुक कशाचं करावं? हा प्रश्न आजकाल कोणाला पडताना दिसत नाही. लोक दिसेल त्या गोष्टीचं कौतुक करत बसतात. एक तर इथे किंवा प्रत्यक्षात. जी गोष्ट सर्वसामान्य लोक सहसा करायला जात नाहीत, ती गोष्ट जर एखाद्या व्यक्तीने करून दाखवली तर त्याचं कौतुक करावं असं मला वाटतं. ती गोष्ट वाईट नसावी हा तर झाला बेसिक नियम. आधी एखादी गोष्ट सुरू असेल, ती कालानुरूप बदलत जाऊन बंद झाली आणि तरीही ती कोणीतरी करत आहे, तर मग करा त्याचं कौतुक. उदा. सकाळी उठल्यावर रोजच्या रोज आंघोळ करून देवाला नमस्कार करून मगच बाहेर पडणे, संध्याकाळी हातपाय धुवून देवासमोर बसून परवचा म्हणणे इत्यादी. या गोष्टी आता ठरावीक ठिकाणीच सुरू असलेल्या दिसतात. काही काळानं त्या बंदच होण्याच्या मार्गावर आहेत. काही लोक ही परंपरा आवर्जून जपत आहेत. पण सर्वसामान्य लोकांनी वागण्याचे काही अलिखित नियम असतात. उदा. वाहतुकीचे नियम पाळणे, मोठ्यांचा आदर राखणे, शक्यतो व्यसने न करणे, समाजात वावरताना व्यवस्थित वागणे (याच्या व्याख्या बऱ्याच लोकांनी स्वतःसाठी काही ठरवून घेतल्या आहेत.) कोणाचं कौतुक? कोणत्याही व्यसनी माणसाने सगळी व्यसने सोडून नॉर्मल आयुष्य जग...